با خودمان روراست باشیم. معمولا ما هر آنچه درباره خود می‌دانیم صرفا عقیده دیگران است. آن‌ها می‌گویند تو خوب هستی و ما تصور می‌کنیم خوب هستیم.

می‌گویند تو زیبا هستی و ما تصور می‌کنیم زیبا هستیم و یا زشتی باز باور می‌کنیم. و اگر سرزنشتتان کنند شما به سرزنش خود می‌پردازید.

هر چه را دیگران درباره ما می‌گویند جمع آوری می‌کنیم و این مجموعه هویت و شناخت ما از خودمان می‌شود.

اما این هویت امکانش است سراپا دروغ باشد. چون هيچ کس قادر به شناختن ما نیست، مگر خودمان.

دیگران فقط با پاره‌ای از ابعاد شخصیت ما آشنا هستند و این ابعاد سطحی هستند. آن‌ها فقط احوال لحظه‌ای ما را می‌بینند. نمی‌توانند به مرکز وجودمان رخنه کنند.

متاسفانه مردم عمر خود را با باور و اتکا به حرف و نظرات دیگری سپری می‌کنند. به همین دلیل است که مردم از عقیده دیگران می‌ترسند.‌

زیرا به عقاید دیگران وابسته شدند. این نوعی اسارت و بندگی ظریف تبدیل می‌شود.

و اینگونه می‌شود که اگر بخواهید فردی خوب و ارزشمند و زیبا در نظر دیگران جلوه کنید، باید سازش کنید.

باید همواره با مردمی که به آن‌ها و نظراتشان وابسته هستید سازش کنید و مطابق نظر و میل آن‌ها باشید.

عزیزانم، اصل باشید. حقیقی بودن یعنی اصالت داشتن، صادق بودن، مصنوعی نبودن، نزدن نقاب به هر قیمتی، چهره حقیقی خود را هر چه باشد نشان دهید.

اصل بودن یا اصیل بودن یعنی با خودتان روراست بودن است.