گزارش اختصاصی گروه فشن پل پلاس: روز جمعه 9 خرداد اتوبان صیاد شیرازی در اوج خلوتی خودش بود، به سمت شمال به مسیرم ادامه میدادم . اما این خلوتی تا وقتی بود که به خیابان وزارت امور خارجه رسیدم در انتهای این خیابان ترافیک شدت میگرفت ، جایی که به باشگاه دیپلماتیک وزارت امور خارجه ختم میشد. اما این حضور گسترده و تجمع پرشمار نه بخاطر باشگاه پدل و تنیس و نه بخاطر مراسم گلاب گیری ای که در حال انجام بود. در ادامه مسیر به همراه ازدحام ماشین ها و با حرکت لاک پشتی به سمت بالا به جایی که تالار دیپلمات قرار داشت نزدیک میشدم و دلیل این سیل جمعیت ایونتی بود که در این تالار در حال برگزاری بود.

در این فکر بودم حالا محل برگزاری ایونت را پیدا کردم با این همه تراکم زیاد ماشین ها و نبود جای پارک چه کنم؟ کمی بالا تر جاده خاکی ای رو دیدم که ماشین هایی پارک بودند اما به حدس من باید جای پارک باشد آنجا، چون بنا به عادت ما ایرانی ها همه پشت سر هم میریم و ریسک کمتری رو میپذیریم؛ اکثرا راه اصلی را میرفتند. نهایتا بعد از پارک کردن در آن جاده خاکی به سمت ایونت به راه افتادم ؛ ایونت آوان رویدادی که در اینستاگرام کلی این روز ها سروصدا کرده بود، و خیلی از برند های لباس ایرانی شرکت کرده بودند. به ورودی رسیدم که قبل از ورود به داخل تالار حوض و فضای سبزی بود که به لطفشون چهره هایی خسته همراه با کیسه های خرید در دستشون در حال استراحت روی سکو های آنها بودند ، اما این استراحت بیشتر مصداق انتظاری بود که کلافگی و لذت خرید درونش تنیده شده بودند.

به راهم ادامه دادم آماده آماده بودم برای تهیه گزارش اختصاصی که به داخل رسیدم جایی که ورودی داخلی ایونت بود؛ این حضور گرم و پرشور مردم واقعا از انتظار من فاصله داشت اما اینکه روز آخر ایونت هم در حال برگزاری بود بی تاثیر نبوده.

راه ورودی رو غرفه های اکسسوری پر کرده بودند همچنین غرفه های تنقلات که برای معرفی محصولاتشان به صورت تست، شیرینی و شکلات مخصوص خودشان را تعارف میکردند. نقطه آغاز ورود و شروع شیرین تست اولین شکلات ها، کامم را و ذهنم را برای روایت این تجربه آماده کرد.

سالن به دو قسمت تقسیم شده بود و این صف پرشمار اجازه تصمیم گیری نمیداد که از کدام قسمت شروع کنم؛ در اول جمعیت را دنبال کردم و به سمت راست رفتم فضایی پر از رگال ها وغرفه های لباس که نماینده هر غرفه، طراح یا صاحب آن برند بودند، و میتونم بگم فشار حضور مداوم مشتریان چنان بالا بود که انگار زمان برایشان متوقف شده بود؛ نه فرصتی برای مکث، نه حتی لحظه ای برای نفسی تازه کردن بود. حتی زمانی که برای انجام مصاحبه یا دریافت اطلاعات بیشتر به غرفه نزدیک شدم، به دلیل حجم بالای مراجعه کنندگان، عملا فرصتی برای گفت و گو فراهم نبود. گوشی های مبایلشان خاموش شده بود یا مدام درگیر بودند؛ نه زمانی برای ارائه راه ارتباطی و نه امکان معرفی برندشان داشتند. با این حال، تونستیم ارتباط را حفظ کنیم و اطلاعات لازم را پس از ایونت دریافت کنیم. تقریبا بین 35 تا 45 غرفه در این سمت از سالن حضور داشتند. همچنین در قسمت دیگر سالن هم وضعیت به همین گونه بود، در قسمت پلکانی وجود داشت که راه به طبقه بالا پیدا میکرد فضایی برای استراحت، سفارش و خوردن غذا بود در انتهای این طبقه بالا فضایی VIP مختص عوامل اجرایی مجموعه بود که توسط مسئولی ورود به این بخش کنترل میشد.

برند های حاضر، فاخر ترین لباس های خودشان را به نمایش گذاشته بودند و سعی کرده بودند به بهترین شکل ممکن دیده بشن و تقریبا هر برند از سبک خاص خودش پیروی میکرد؛ انواع سبک های مختلف به چشم میخورد کلاسیک، بیزینس فورمال، کژوال ، اسمارت کژوال، مینیمال یا حتی بوهیمین ولی همه این ها در یک چهارچوبی قرار داشت و پا فراتر از اون نمیزاشتن.

صدای موسیقی ، تهویه مطبوع و سیستم سرمایشی فضای ایونت را دلچسب تر کرده بود. در هر گوشه ای، افراد در حال بازدید و خرید لباس ، صحبت کردن وعکاسی بودند، همچنین صف طولانی برای پروو لباس در اتاق های پروو وجود داشت، اما قبل از رسیدن به پروو باید کارت شناسایی به هر غرفه ای که لباس ازش گرفته شده تحویل داده میشد که بعد از برگرداندن لباس یا خرید میتوانستن کارت شناسایی را پس بگیرند.

وقتی شروع به تهیه گزارش و گفت وگو با برند ها کردم اولین غرفه ای که توجه من رو جلب کرد غرفه 37 برند ژرویا کالکشن بود؛ برندی که پنج سال بود فعالیت خودش را شروع کرده بود، با طراحی و تولید لباس های مجلسی که مناسب مهمانی و جشن ها همچنین مکان هایی که نیاز به یک استایل مجلسی دارن مانند هتل ها و لوکیشن های خاص به فعایت خودش ادامه میداد و امضای شخصی و تخصص خودش را در شلوار و دامن پلیسه میدانست که حتی به نقل صاحب برند این دامن و شلوار هارا هم به دیگر مزون ها عرضه میکنند.

در ادامه به غرفه ای برخوردم که طراحی لباس های آن با جلوه بصری خاصی خودنمایی میکرد و از یک نظر هم امضای شخصی آن برند به حساب میومد؛ غرفه 87 برند شمیس با لباس هایی که اصالت ایرانی و قومی در محوریت اون بود اصالتی با تلفیق مدرنیته که زیبایی لباس هارا دو چندان کرده بود و میشد نماد های ایرانی در در تار و پود و طرح لباس پیدا کرد.

به نقل خانم فایزه شیری طراح و موسس این مجموعه؛ برند شمیس 4 سال است که فعالیت خودش در شهر بوشهر شروع کرده و به صورت محدود در ایونت های خارج از شهر خودشون شرکت میکنند که هدفشان آشنایی بیشتر مشتریان با کارهای اصیل هستش و نقطه قوت و تخصص خودشان را کار های جلیقه و وست میدانستن.

در ادامه بازدید و به غرفه 79 (ماهو گالری) رسیدم که شاید جالب ترین بخش از تهیه گزارش من بود؛ در حین معرفی خودم با جمله شوخ طبعانه؛ بله با مجله پل آشنایی دارم همان که بین گوش کردن موزیک در رادیوجوان آهنگ مارو قطع میکنه درسته؟ مواجه شدم و با خنده تایید کردم.

برند ماهو به نقل موسس این برند؛ حاصل عشق عمیق به زیورآلات و طلاست ولی نه صرفا به عنوان اکسسوری بلکه به عنوان روایتگری از دل فرهنگ و هنر ایرانی که در اوایل با واردات زیورآلات فعالیت خودش را آغاز کرد اما با گذشت زمان و شناخت عمیق تر از سلیقه مخاطبان، تصمیم به طراحی و تولید اختصاصی گرفتند که در نتیجه آن امروز هر قطعه ای که در برند ماهو خلق میشه ترکیب اصالت ، هنر ایرانی و سادگی مدرنه که علاوه بر زیبایی حس تعلق و هویت را منتقل کند.

غرفه 45 برند مایده کوتور، چهره ای آشنا در حوزه پوشاک که مثل همیشه با کار هایی متفاوت همراه با امضای شخصی در این ایونت حاضر شده بود. لباس هایی مینیمال و کژوال که نقطه تمایز آن تضاد در طراحی و رنگ آن ها بود، لباس هایی مشکی که با المانی سفید یکپارچگی این سیاهی را از بین برده بود و جلوه بصری زیبایی ایجاد میکرد.

در ادامه بازدید، نگاهی هم به غرفه هایی انداختم که با طراحی خلاقانه یا محصولات متفاوتشان، توجه بیشتری جلب کرده بودند. تصاویری از این غرفه ها را در ادامه مشاهده میکنید:

غرفه 83 برند دومیس دیزاین؛

غرفه 89 برند آمسو دیزاین؛

غرفه 64 و دو برند سین سین و مهلا؛

برند ارکوچیک؛

غرفه 95 برند رزامل دیزاین؛

غرفه 43 برند تاج محل؛

غرفه 93 هدی دیزاین؛

ایونت امسال، در کنار جذابیت ها و نکات مثبتش، خالی از ایراد هم نبود. نقاط قوت و ضعف آن را به صورت خلاصه مرور می کنم؛

با توجه به فاصله و شیب نسبتا زیاد بین ورودی باشگاه دیپلمات و محل اصلی برگزاری ایونت، تدارک ون های رفت و برگشتی برای جابجایی بازدید کنندگان، اقدام موثری برای تسهیل دسترسی و کاهش خستگی اولیه بود.

همچنین استقبال پر شور مردم و حضور برند هایی که حرفی برای گفتن داشتن و کار هایی قوی ارایه دادن از نقاط مثبت این ایونت به شمار میرفت. که در ادامه میتونم تهویه مطبوع، سیستم سرمایشی و موسیقی که جوی زیبا و گرمی رو به وجود آورده بودند را هم اضافه کنم.

ولی در مقابل نقاط مثبت این ایونت میتونم به محدود و کوچک بودن سالن نسبت به تعدادغرفه ها و جمعیتی که انتظار میرفت حضور داشته باشند اشاره کنم که باعث شده بود رفت و آمد در ورودی سالن و در بین غرفه ها به سختی انجام شود و چالشی برای دیدن و خرید به وجود بیاد که باعث کلافگی حضار میشد همچنین متاسفانه عدم توجه و رعایت بهداشت و نظافت عمومی برخی از بازدیدکنندگان فضای بیرون سالن را تحت تاثیر قرار داده بود و روی هر سکویی بازمانده غذا و یا زباله آن ها به جا گذاشته بود.

جای تاسف دارد که با وجود برند هایی قوی که شرکت کرده بودند طرح ها محدود و در چهارچوبی بودند که باعث فقدان جسارت و ابتکار عمل شده بود و این حس را تداعی میکرد که این ایونت صرفا جایی بود برای خرید لباس هایی زیبا، دور ازمعنی و مفهوم حقیقی فشن بود و واژه مد در عبارات ایونت مد و فشن نقشی بی معنا و تهی بازی میکند.

سبک هایی که در مد و فشن جهانی دارن خودنمایی میکنند و پیش رو این نسل از فشن هستند مانند؛ آوانگارد، وینتیج، استریت وییر، پانک، گلام، مکسیمالیست، گوتیک، تکنووییر،فشن پایدار،متافشن و سورِإل جایی در این ایونت نداشتن و این نه فقط نقطه ضعف این ایونت بلکه به صورت ریشه ای در مد و فشن ایران جای خالی آن به شدت حس میشود.

ابوالفضل غفارپور 1404/03/12