گزارش اختصاصی گروه فشن پل پلاس: وقتی (دوون) با بازی میگن فیهی وارد جزیره خیالی (پورت هیون) در سریال جدید نتفلیکس با عنوان (Sirens) میشود، در برابر جمعیتی که میبیند، فقط یک واکنش دارد؛ (اینجا کجاست؟ چرا همه شبیه تخممرغ رنگی عید پاکاند؟) جملهای بامزه که البته پشت آن حقیقتی انکارناپذیر نهفته است؛ اطرافش را دریایی از لباسهای گلدار پررنگ، شلوارکهای مَدراس و قرمزهای نانتاکت احاطه کردهاند. اگر مشکی در زادگاهش (بافلو) و البته در بسیاری دیگر از نقاط دنیا رنگ غالب لباسهاست، در پورت هیون جایی ندارد.
برخلاف سریالهایی مانند (The Perfect Couple) یا (The White Lotus) که تفاوت طبقاتی را با لطافتی ضمنی در استایل شخصیتها به تصویر میکشند، (Sirens) این تفاوت را صریح، برجسته و بیپرده نمایش میدهد. ساکنان پورت هیون که الهامگرفته از مناطقی همچون نانتاکت یا مارتاز وینیارد هستند، آنقدر پرپیاند که گاه به مرز اغراق و طنز میرسند. زنان با لباسهایی شاد و کلاسیک به سبک (لیلی پولیتزر) و تلهای رنگارنگ ظاهر میشوند، در حالیکه مردان کتهایی روشن با نقشدوزیهای اردک و خرچنگ بر تن دارند؛ اغلب از برندهایی چون (بروکس برادرز). در سوی دیگر، غریبههایی چون دوون با بوتهای نظامی، تتوهای پررنگ و آرایش تیرهشان، بهوضوح از جمع جدا میشوند. تضاد بصری کاملاً آشکار است؛ هر که پاستلی بپوشد (خودی) و مشکیپوشها، (بیگانه) است.
کارولین دانکن، طراح لباس سریال، در گفتوگو با (Vogue) میگوید؛(ما همه رنگها و فرمهایی را که استایل تابستانی طبقه ممتاز را میسازند برداشتیم و صدا را تا آخر بالا بردیم.)
او زمانی که برای نخستینبار فیلمنامه را خواند داستانی محدود درباره دستیاری جوان، خواهرش و زوجی میلیاردر در منطقهای انحصاری با نام (لیلی پولیتزر) در متن روبهرو شد. بلافاصله نسخهای از کتاب کلاسیک دهه ۸۰ با عنوان (The Official Preppy Handbook) را برای تیم خود تهیه کرد. این کتاب، راهنمایی طنزآمیز از کدهای پوششی طبقه ممتاز سفیدپوست آمریکایی (WASP) است. تیم طراحی نیز با دقت، قواعد آن را دنبال کرد؛ از شکل نوک کفشهای قایقسواری (بادامی یا مربعی) گرفته تا زمان دقیق پوشیدن مَدراس در برابر چهارخانههای پنجرهای. دانکن با خنده اضافه میکند؛ (مَدراس برای روز و باشگاههای ساحلیست؛ اما چهارخانه میتونه تا شب هم بره.)
لباسی به رنگ قدرت و ثروت؛ برای شخصیت (سیمون) با بازی میلی آلکاک دستیار مشتاق (مایکلا کِل) با بازی جولیان مور لباسی صورتی و سفید از کالکشن مشترک (Goop) و (لیلی پولیتزر) انتخاب شد. بسیاری از شخصیتهای پسزمینه نیز لباسهایی به همین سبک بر تن دارند که توسط تیم طراحی دوخته شدهاند. دانکن میگوید؛ (پولیتزر یک تصویر بصری قویه. خیلی نمادینه و همه متوجهش میشن.)
با پیشرفت شخصیت دوون، استایل او نیز بهتدریج به استایل پورت هیون نزدیک میشود؛ جایی که لباسهایی از برندهایی مانند (کارولینا هررا)، (مارکسا) و (الکسا ماریا) را امتحان میکند.
در میان این دنیای رنگی، تنها دو شخصیت هستند که از پیوستن کامل به فرهنگ پرپی امتناع میکنند. نخست، خود (مایکلا) با بازی جولیان مور که پوششی متفاوت از سایرین دارد؛ لباسهایی از برند (Chloé)، ستهای ابریشمی کرم، جواهرات (فرد لیتون) و نشانههایی از استایل موسوم به (ثروت پنهان). دانکن توضیح میدهد؛(خیلی حسابشده بود که او لباسهایی شبیه اطرافیانش نپوشه. کسی در سطح خانواده کل، لباسی ۲۰۰ دلاری با طرح گلدار نمیپوشه.)
دومین استثنا، (پیتر کل) با بازی کوین بیکن است؛ سرمایهداری قدرتمند که عملاً فرمانروای پشتپرده این جامعه است. طراحان با الهام از عکسهای قدیمی (جان اف. کندی جونیور) و (رابرت ردفورد)، برای او استایلی متمایز از دیگر مردان جزیره طراحی کردند؛ در حالیکه بقیه مَدراس و قرمزهای نانتاکت میپوشند، او لباسهایی از برند لوکس (Brunello Cucinelli) را بر تن دارد.
دانکن در پایان میگوید؛(همهچیز با دقتی وسواسگونه طراحی شده. فضا بسیار همگن، بیشازحد رنگی، فرقهمانند و استپفوردی است.) جالب آنکه او پیشتر نیز در فیلم (The Stepford Wives) یکی از طنزهای تیره درباره فرهنگ پرپی طراحی لباس را بر عهده داشته است.
ابوالفضل غفارپور ۱۴۰۴/۰۳/۱۴