۱. مونالیزا (Mona Lisa)
بیتردید معروفترین اثر داوینچی و یکی از شناختهشدهترین چهرههای نقاشی در جهان. لبخند مرموز این زن، نگاه آرام و پسزمینه مهآلودش همواره موضوع بحث کارشناسان هنری بوده. این تابلو قرنهاست که توجه همگان را به خود جلب کرده است.
۲. شام آخر (The Last Supper)
یکی از مهمترین آثار مذهبی تاریخ هنر. این نقاشی صحنه شام آخر مسیح با حواریون را به تصویر میکشد و با ترکیببندی دقیق، نورپردازی خاص و بیان حالات چهرهها، یکی از شاهکارهای بیهمتای داوینچی محسوب میشود.
۳. بانوی صخرهها (Virgin of the Rocks)
دو نسخه از این اثر وجود دارد که هر دو به دلیل زیبایی ترکیب، جزئیات طبیعت و چهرههای ظریف، جایگاه مهمی در آثار داوینچی دارند. مادر مقدس، کودک و همراهانش در دل چشماندازی سنگی و رازآلود قرار دارند.
۴. پرتره جنوورا بنچی (Ginevra de' Benci)
از نخستین پرترههای معروف داوینچی که بیانگر آغاز گرایش او به ظرافت در ترسیم چهره زنانه و استفاده استادانه از نور و سایه است. این تابلو همچنان در میان آثار کمتر دیدهشده او قرار دارد.
۵. سالواتور موندی (Salvator Mundi)
تصویری از مسیح بهعنوان نجاتدهنده جهان. یکی از پرحاشیهترین آثار داوینچی که با ارزش میلیاردیاش و جنجالهای پیرامون اصالتش، توجه بسیاری را به خود جلب کرده است.
۶. سنجان تعمیددهنده (Saint John the Baptist)
این اثر با زمینه تاریک و نمایی نمادین از یوحنا با لبخندی مرموز، بازتابی از رویکرد فلسفی داوینچی به دین و معنویت است. تکنیکهای سایهروشن در آن مثالزدنیست.
۷. آنا و مریم و کودک (The Virgin and Child with Saint Anne)
ترکیبی از احساسات مادرانه و باورهای دینی. در این نقاشی، سه نسل در یک قاب نشان داده شدهاند و ترکیب آنها بسیار هنرمندانه و روان طراحی شده است.
۸. مرد ویتروویوس (Vitruvian Man)
نقاشی آناتومیکی نمادینی که نشاندهنده نسبتهای بدنی ایدهآل انسان است. اگرچه بیشتر شبیه یک طرح علمی است، اما نگاه هنرمندانه و دقت زیباییشناسی داوینچی در آن نمایان است.
۹. پرتره موسیقیدان (Portrait of a Musician)
این تابلو که کمتر شناخته شده است، یکی از معدود آثار داوینچیست که چهره یک مرد را به تصویر میکشد. نگاه جدی و حضور نتهای موسیقی در دست مرد، از ویژگیهای بارز این پرتره است.
۱۰. نقاشیهای اتود برای نبرد آنگیاری (The Battle of Anghiari)
اگرچه اصل این نقاشی از بین رفته، اما طرحهای بهجامانده از آن نشان میدهد که داوینچی چگونه میخواسته صحنهای پرتحرک از نبرد را به تصویر بکشد. این اثر، نمایشی از توانایی او در نمایش حرکت و هیجان است.