ریحانه مبینی، ورزشکار جوان ایرانی، با پرشی به طول ۶ متر و ۴۰ سانتیمتر در رقابتهای قهرمانی آسیا که در کره جنوبی برگزار شد، توانست نخستین مدال طلای تاریخ زنان ایران را در رشته پرش طول کسب کند. او در جریان این مسابقه، رکوردهایی بین ۶.۱۳ تا ۶.۴۰ ثبت کرد که حتی رکورد دوم او نیز برای کسب مقام قهرمانی کافی بود.
نایبقهرمان این رقابت «سوجان اداپیلی» از هند بود که رکورد ۶.۳۳ را ثبت کرد و مقام سوم نیز به «شایلی سینگ» دیگر ورزشکار هندی با پرشی به طول ۶.۳۰ متر رسید. اختلاف کیفی پرش مبینی با رقیبانش نشان از توان فنی بالای او در این رقابتها داشت.
ریحانه مبینی متولد آبان ۱۳۷۹ در شهرستان آران و بیدگل است و دوومیدانی را از ۱۱ سالگی زیر نظر پدرش آغاز کرد. برخلاف بسیاری از ورزشکاران که در دوران نوجوانی مسیر ورزشی خود را تغییر میدهند، او از ابتدا بر رشته پرش طول متمرکز ماند و همین تداوم، نقش پررنگی در موفقیتهای پیدرپیاش داشت.
او سابقه درخشانی در تمام ردههای سنی دارد. ریحانه رکورددار پرش طول ایران در ردههای نونهالان، نوجوانان، جوانان و بزرگسالان است. رکوردهای او در این ردهها بهترتیب ۵.۹۰، ۵.۹۵ و ۶.۴۰ متر ثبت شده است. همچنین رکورد داخل سالن زنان ایران نیز با ۶.۱۴ متر در اختیار او قرار دارد.
علاوه بر پرش طول، مبینی در سالهای نخست فعالیت حرفهایاش، در دوهای سرعت ۱۰۰ و ۲۰۰ متر نیز رکورددار ردههای پایه بود و حتی یکبار در رشته پرش سهگام نیز به مقام نایبقهرمانی کشور رسید، اما تمرکز خود را مجدد روی رشته اصلیاش حفظ کرد.
نکته قابلتوجه در مورد زندگی او، تحصیل همزمان در رشته دندانپزشکی در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان است. برخلاف برخی ورزشکاران که از سهمیه یا رانت برخوردارند، ریحانه با قبولی آزاد و بدون امتیاز ویژه وارد دانشگاه شد. خودش گفته بود که به دلیل غیبتهای ناشی از مسابقات، گاهی توسط اساتید از دروس حذف میشود اما همچنان بر تحصیل و ورزش همزمان تأکید دارد.
ریحانه مبینی تاکنون بیش از ۶۰ مدال داخلی کسب کرده و سابقه حضور در رقابتهای بینالمللی مانند جام فجر و جام کازانف را دارد. او تمریناتش را بهدلیل نبود پیست مناسب و محدودیتهای زمانی، عمدتاً شبها و روی پیستهای خاکی انجام میدهد.
درحالیکه برخی چهرههای ورزشی با رانت به مدارج دانشگاهی میرسند، ریحانه مسیر قهرمانی را با تلاش شخصی، بدون امتیاز و امکانات خاص طی کرده است. این قهرمانی برای ایران فقط یک مدال نیست؛ نمادی است از پشتکار یک دختر جوان که بدون تریبونهای رسمی، با سکوت و تمرین، به بلندترین جایگاه آسیا رسید.