در یک مطالعه جامع که توسط مؤسسه ملی سلامت آمریکا انجام شده، پژوهشگران به بررسی دادههای بیش از ۴۰۰ هزار بزرگسال در بازه سالهای ۱۹۹۷ تا ۲۰۱۹ پرداختند تا رابطه بین فعالیت بدنی و میزان مرگومیر را تحلیل کنند. یافتهها نشان میدهد که زنان در مقایسه با مردان، با انجام ورزش کمتر، به کاهش قابل توجهتری در خطر مرگ زودرس دست مییابند.
مطابق این تحقیق، زنان با انجام حدود ۱۴۰ دقیقه ورزش هوازی متوسط در هفته، کاهشی مشابه با آنچه مردان پس از ۳۰۰ دقیقه فعالیت تجربه میکنند، در خطر مرگ زودرس دارند. به بیان دیگر، زنان با نیمی از زمان ورزش مردان، به همان میزان از فواید بهرهمند میشوند. این نتایج برای نخستین بار نشان میدهد که تفاوتهای فیزیولوژیکی در بدن زنان میتواند سبب جذب بیشتر فواید فعالیت بدنی شود.
پژوهشگران همچنین دریافتند که در زمینه تمرینات قدرتی، تنها یک جلسه تمرین در هفته برای زنان میتواند خطر مرگ ناشی از بیماریهای قلبی را تا ۳۰ درصد کاهش دهد؛ در حالی که مردان برای رسیدن به کاهش ۱۱ درصدی در همین شاخص، نیاز به انجام حداقل سه جلسه تمرین در هفته دارند. این اختلاف قابل توجه، زمینهای برای بررسی بیشتر در خصوص نقش جنسیت در تأثیر تمرینات ورزشی فراهم کرده است.
دانشمندان معتقدند که ویژگیهای فیزیولوژیکی مانند تراکم بیشتر مویرگهای عضلات اسکلتی در زنان و اثرات مثبت هورمون استروژن بر سلامت قلبی-عروقی، از دلایل اصلی تفاوتها در واکنش به ورزش هستند. همچنین احتمال میرود بدن زنان به دلیل ساختار متابولیکی خاص، کارآمدتر از بدن مردان از منابع انرژی در زمان ورزش استفاده کند.
این یافتهها تأکید میکنند که طراحی برنامههای تمرینی باید با توجه به تفاوتهای جنسیتی انجام گیرد و نه بر اساس الگوهای کلی و یکسان. بر این اساس، زنان میتوانند با برنامهای کوتاهتر و هدفمندتر، بیشترین بهره را از فعالیت بدنی ببرند.
در نهایت، این مطالعه یک پیام روشن برای زنان دارد: حتی مقدار کمی ورزش منظم، میتواند تأثیر بزرگی بر سلامت کلی و طول عمر آنها داشته باشد؛ بنابراین آغاز هر میزان فعالیت بدنی، قدمی مهم به سوی یک زندگی سالمتر است.