گروه بینالمللی تئاتر «چایکا» در بیستونهمین فستیوال بینالمللی تئاتر «روسکایا کلاسیکا»ی مسکو با نمایش «فقط زنان مادرید» موفق شد سه جایزه مهم این رویداد معتبر را از آن خود کند. این گروه نمایشی که ترکیبی از بازیگران ایرانی، روس و آذربایجانی است، توانست با قرائت متفاوت از نمایشنامه «مهمان سنگی» اثر پوشکین، نظر هیات داوران را جلب کند.
در این جشنواره، گروه چایکا به کارگردانی و نویسندگی اسماعیل شفیعی، عضو هیات علمی دانشگاه هنر، موفق به کسب جایزه بهترین کارگردانی شد. همچنین بازی مینا امامی، یکی از بازیگران ایرانی این نمایش، توانست جایزه مهارت بازیگری را کسب کند. سومین افتخار این گروه نیز جایزه ویژه هیات داوران به خاطر خوانشی متفاوت و اوریجینال از نمایشنامه کلاسیک روسی بود.
در اجرای «فقط زنان مادرید»، در کنار بازیگران ایرانی چون محمدرضا رهگذر، نسیم مقدم و مینا امامی، بازیگری از کشور روسیه با نام یوگنی اسمیرنف نیز حضور داشت. این نمایش موفق شد با ساختاری چندملیتی، مضامین ادبی کلاسیک روسی را به شکلی نوین بازآفرینی کند.
گروه بینالمللی تئاتر «چایکا» برای سومین سال پیاپی است که از این فستیوال بینالمللی موفق به دریافت جوایز میشود. این جشنواره که بهصورت اختصاصی بر آثار اقتباسی از متون کلاسیک ادبیات روس تمرکز دارد، یکی از رویدادهای معتبر در عرصه تئاتر کلاسیک به شمار میآید و امسال بیستونهمین دوره آن در مسکو برگزار شد.
اعضای اجرایی گروه چایکا نیز همگی از چهرههای شناختهشده تئاتر ایران هستند. طراحی گریم این اثر را افسانه قلیزاده، طراحی لباس را گلناز گلشن، آهنگسازی را پیروز ارجمند و طراحی صدا را فرشاد پارسا بر عهده داشتند. این ترکیب حرفهای، به کیفیت اجرای اثر کمک بسزایی کرده است.
تا کنون گروه چایکا موفق به دریافت ۱۰ جایزه بینالمللی شده است. اسماعیل شفیعی، کارگردان این نمایش، با ابراز رضایت از دستاوردهای جهانی گروه، از کمتوجهی نهادهای داخلی به گروههای نمایشی انتقاد کرد. او گفت: «چنانچه ما حمایت و پشتیبانی وزارت ارشاد را میداشتیم، میتوانستیم با قدرت بیشتر و رنج کمتر در مجامع بینالمللی حاضر شویم.»
در سالهای اخیر، گروههای مستقل و بینالمللی ایرانی توانستهاند در جشنوارههای معتبر جهانی بدرخشند، اما اغلب این موفقیتها بدون حمایتهای رسمی و با تلاشهای شخصی و جمعی هنرمندان به دست آمده است. موفقیت گروه چایکا نیز گواهی دیگر بر ظرفیت بالای تئاتر ایرانی در عرصه جهانی است، ظرفیتی که همچنان نیازمند توجه بیشتر در داخل کشور است.