مصرف چای پس از وعدههای غذایی از دیرباز در برخی فرهنگها رایج بوده اما پژوهشهای علمی نشان میدهد که این عادت میتواند باعث ایجاد مشکلاتی در هضم و جذب مواد مغذی شود. برگهای چای حاوی اسیدهایی هستند که در تماس با پروتئینهای موجود در غذا، موجب سفت شدن و سختتر شدن پروتئینها میشوند. این فرآیند باعث میشود آنزیمهای گوارشی نتوانند به راحتی پروتئینها را تجزیه کنند و در نتیجه هضم غذا به طور کامل انجام نپذیرد.
در کنار این موضوع، تاننها که ترکیبات پلیفنولی موجود در چای هستند و عامل رنگ قهوهای تیره این نوشیدنی محسوب میشوند، نقش مهمی در کاهش جذب مواد مغذی ایفا میکنند. تاننها میتوانند با اتصال به پروتئینها و مواد معدنی مانند آهن، روی و کلسیم، از جذب آنها در دستگاه گوارش جلوگیری کنند. این مسئله به ویژه برای افرادی که دچار کمبود این مواد معدنی هستند، میتواند منجر به تشدید مشکل کمخونی، ضعف استخوانها و اختلالات متابولیکی شود.
بسیاری از متخصصین تغذیه توصیه میکنند از نوشیدن چای همزمان با غذا یا بلافاصله پس از آن پرهیز شود تا روند هضم بهینه باقی بماند و جذب مواد مغذی به صورت کامل انجام شود. به جای آن، بهتر است حداقل یک تا دو ساعت فاصله زمانی بین وعده غذایی و مصرف چای رعایت گردد.
به طور کلی، اگرچه چای دارای خواص مفیدی مانند ضدالتهابی و تقویتکننده سیستم ایمنی است، اما مصرف آن در زمان نامناسب میتواند اثرات منفی بر سلامت داشته باشد. بنابراین، توجه به زمان مصرف چای در برنامه غذایی، به ویژه برای افرادی که رژیم غذاییشان سرشار از پروتئین و مواد معدنی است، اهمیت بالایی دارد.