سینمای ایران یکی از چهرههای تأثیرگذار خود را از دست داد. امیر سمواتی، تهیهکننده و بازیگر باسابقه، روز شنبه ۱۸ خرداد ۱۴۰۴، در ۶۵ سالگی و در پی ایست قلبی، در یکی از بیمارستانهای تهران دار فانی را وداع گفت.
فرزند او با اعلام خبر درگذشت این هنرمند، گفت: «پدرم شب گذشته دچار عارضه قلبی شد. بلافاصله به بیمارستان منتقل شد و تحت عمل جراحی قرار گرفت، اما متأسفانه پس از عمل در بخش مراقبتهای ویژه جان باخت.»
امیر سمواتی با سابقهای چند دههای در سینمای ایران، در مقام تهیهکننده، نقش مهمی در تولید و حمایت از آثار متفاوت و جریانساز ایفا کرد. نام او بهویژه با فیلم ماندگار «نفس عمیق» ساخته پرویز شهبازی گره خورده است؛ اثری که به عنوان یکی از نمونههای برجسته سینمای مستقل ایران شناخته میشود و توانست نسلی تازه از فیلمدوستان را با سبک متفاوت و جهانبینی خاص خود تحت تأثیر قرار دهد.
در کنار فعالیتهای تهیهکنندگی، سمواتی بهعنوان بازیگر نیز در برخی پروژهها حضور یافت. آخرین حضور هنری او در فیلم «زاپاتا» ساخته دانش اقباشاوی بود، جایی که در نقش یک تهیهکننده سینما ایفای نقش کرد؛ نقشی که به نوعی بازتابی از زندگی حرفهای خودش بود و با استقبال مخاطبان و منتقدان روبرو شد.
کارنامه امیر سمواتی تنها محدود به چند فیلم شاخص نبود. او از جمله فعالانی بود که دغدغه تولید آثار هنری با کیفیت و مستقل را داشت و همواره از پروژههایی حمایت میکرد که جسارت، نوآوری و نگاه اجتماعی در آنها موج میزد. بسیاری از فیلمسازان جوان، از حمایتهای بیدریغ سمواتی بهرهمند شدند و او را نه تنها تهیهکننده، بلکه راهنما و پشتیبان مسیر حرفهای خود میدانستند.
واکنشها به درگذشت این هنرمند در فضای هنری و مجازی آغاز شده و بسیاری از اهالی سینما و علاقهمندان، با انتشار پیامهایی، از فقدان او ابراز تأسف کردهاند. هنوز اطلاع دقیقی از زمان مراسم تشییع و خاکسپاری منتشر نشده است.
مرگ امیر سمواتی بیشک خلأیی در سینمای مستقل ایران ایجاد خواهد کرد؛ سینمایی که همواره به حمایت افرادی مانند او نیاز دارد؛ کسانی که با درک عمیق از هنر، نگاهی جسورانه به تولید آثار فرهنگی دارند و به معنای واقعی کلمه، فرهنگساز هستند.
با رفتن امیر سمواتی، سینمای ایران یکی از چهرههای کمحاشیه، حرفهای و متعهد خود را از دست داد؛ اما آثار و تأثیرات او در حافظه فرهنگی این سرزمین باقی خواهد ماند.