مسعود فیروزکوهی، کارشناس تغذیه و رژیمدرمانی، با اشاره به نقش میوه در تغذیه بیماران دیابتی، تأکید کرد که مصرف میوه به تنهایی برای این گروه از بیماران توصیه نمیشود. او پیشنهاد میدهد که دیابتیها میوه را به همراه منابعی از پروتئین یا چربیهای سالم مصرف کنند؛ برای مثال ترکیب میوه با چند عدد بادام، گردو یا کمی ماست، میتواند از افزایش سریع قند خون جلوگیری کند.
به گفته این کارشناس، میوههای تابستانی هرچند دارای خواص ارزشمندی هستند، اما به دلیل وجود قند طبیعی فروکتوز، باید با احتیاط در رژیم غذایی دیابتیها گنجانده شوند. او تأکید کرد که افراد دیابتی باید میوههای با قند پایینتری مانند آلبالو، گیلاس، زردآلو، هلو، شلیل و خیار را در اولویت قرار دهند. هرچند خربزه، طالبی و هندوانه از نظر میزان قند پاییناند، اما شاخص گلیسمی بالایی دارند و بهسرعت قند خون را افزایش میدهند.
فیروزکوهی همچنین به میوههایی اشاره کرد که برای دیابتیها محدودتر باید مصرف شوند؛ از جمله انگور، انبه، موز رسیده، انجیر تازه و توت سفید. این میوهها قند بالاتری دارند و در صورت مصرف بیرویه میتوانند به نوسانات شدید قند خون منجر شوند.
وی با اشاره به اشتباهی رایج در میان بیماران دیابتی که انسولین مصرف میکنند، هشدار داد: «تزریق انسولین به معنی آزادی در مصرف قند و میوه نیست. حتی با تزریق، مصرف زیاد میوههای شیرین ممکن است باعث بالا رفتن ناگهانی قند خون شود و بخشی از قند فروکتوز نیز ممکن است خارج از کنترل انسولین بماند و به مرور به مشکلاتی مانند چربی کبد یا مقاومت به انسولین منجر شود.»
او در ادامه توصیه کرد که مصرف میوه باید تنها به شکل تازه و در مقادیر محدود باشد. از دید این کارشناس، استفاده از میوه خشک، آبمیوه یا کمپوت به دلیل غلظت بالای قند، مناسب افراد دیابتی نیست. برای بیماران کنترلشده، مصرف ۲ تا ۳ واحد میوه در روز مناسب است. یک واحد میوه معادل یک عدد زردآلوی بزرگ، نصف لیوان گیلاس یا یک قاچ کوچک هندوانه است.
در بخش دیگری از این گفتوگو، فیروزکوهی به ویژگی صیفیجات پرداخت و گفت: بهطور کلی این گروه از میوهها به دلیل محتوای بالای آب، خاصیت ادرارآوری دارند. اگرچه میزان فیبر آنها نسبت به سایر میوهها کمتر است، اما مصرف آنها میتواند به دفع سدیم و سموم بدن از طریق کلیهها کمک کرده و فشار خون را کاهش دهد. با این حال برخی افراد ممکن است پس از مصرف صیفیجات دچار نفخ شوند، بهویژه اگر با پوست مصرف شوند. در این صورت بهتر است مصرف از مقادیر کم آغاز شده و به تدریج افزایش یابد.