
سم آلتمن، مدیرعامل شرکت OpenAI، روز گذشته در پستی وبلاگی با بیانیهای مهم اعلام کرد که بشریت از نقطه عطفی کلیدی و غیرقابل بازگشت در مسیر توسعه هوش مصنوعی عبور کرده و اکنون به سمت «ابرهوشمندی دیجیتال» پیش میرود. او این مرحله را به اصطلاحات اخترفیزیک تشبیه کرد و گفت ما از «افق رویداد» (Event Horizon) عبور کردهایم؛ لحظهای که پیشرفت فناوری هوش مصنوعی به نقطهای بیبازگشت رسیده است.
آلتمن با بیان اینکه این تحول نه یک انفجار ناگهانی و ترسناک، بلکه یک «تکینگی ملایم» و تدریجی است، تصریح کرد که روند تبدیل هوش مصنوعی از یک شگفتی به یک امر عادی و روزمره سرعتی چشمگیر داشته و به زودی این فناوری در تمامی جنبههای زندگی بشر نقش اساسی بازی خواهد کرد.
او برای اثبات این موضوع به محبوبیت بیسابقه ChatGPT اشاره کرد؛ چتباتی که در ماه مه ۲۰۲۵ بیش از ۸۰۰ میلیون کاربر فعال هفتگی داشته و روزانه صدها میلیون نفر برای انجام کارهای مختلف، به ویژه فعالیتهای روزافزون و پیچیده، به آن تکیه میکنند. این آمار نشان میدهد که فناوری هوش مصنوعی علیرغم نگرانیها و درخواستهای مختلف برای محدودسازی، با سرعتی بیسابقه در حال گسترش است.
آلتمن نقشه راهی را برای پنج سال آینده ترسیم کرده که شامل مراحل کلیدی زیر است:
در سال ۲۰۲۵، ظهور ایجنتهای هوش مصنوعی که توانایی انجام کارهای شناختی پیچیده مانند کدنویسی پیشرفته را دارند.
در سال ۲۰۲۶، ظهور سیستمهایی که قادر به تولید بینشهای علمی و خلاقانه جدید خواهند بود.
در سال ۲۰۲۷، ظهور رباتهایی که توان انجام وظایف فیزیکی در دنیای واقعی را خواهند داشت.
در سال ۲۰۳۰، دسترسی گسترده و ارزان به هوش و توانایی خلق ایده برای همه افراد.
با وجود چشمانداز مثبت، آلتمن هشدار داد که کوچکترین اختلاف یا ناهماهنگی بین اهداف هوش مصنوعی و ارزشهای انسانی، هنگامی که در مقیاس صدها میلیون کاربر تکثیر شود، میتواند پیامدهای بسیار جدی و غیرقابل جبرانی داشته باشد. از این رو، او سه اقدام کلیدی را پیشنهاد داد:
تضمین همراستایی اهداف هوش مصنوعی با منافع بلندمدت بشریت؛
جلوگیری از کنترل متمرکز این فناوری توسط یک فرد، شرکت یا کشور؛
آغاز فوری گفتوگوهای جهانی برای تعیین ارزشها و چارچوبهای حاکم بر توسعه هوش مصنوعی.
سم آلتمن در پایان به واقعیتی روانشناختی اشاره کرد و گفت: «ما به سرعت به پیشرفتها عادت میکنیم. اکنون با هوش دیجیتال باورنکردنی زندگی میکنیم و پس از شوک اولیه، به آن عادت کردهایم. این روند تکینگی ملایم است؛ شگفتیها ابتدا به امری روزمره و سپس به پیشنیاز تبدیل میشوند.» این یعنی بزرگترین انقلابهای فناوری آینده، ممکن است ابتدا به نظر چندان انقلابی نرسند، اما در نهایت زندگی همه ما را به شکلی بنیادین تغییر خواهند داد.