کار کردن با خانم النی بسیار لذت بخش است/ باید حمایت اسپانسرها از بسکتبال زنان بیشتر شود

ورزش زنان ایران در سال های اخیر، رشد زیادی داشته و ورزشکاران مختلف، به موفقیت های خوبی در مسابقات بین المللی، آسیایی، جهانی و المپیک دست پیدا کرده اند. تیم ملی بسکتبال زنان ایران هم یکی از این رشته های موفق است که اخیرا در مسابقات غرب آسیا به قهرمانی رسید تا به اولین قهرمانی اش در این رقابت ها دست پیدا کند و مجوز حضور در مسابقات ديويژن B آسيا را كسب کند. یکی از بازیکنانی که در ترکیب تیم ملی بسکتبال زنان ایران در این تورنمنت به میدان رفت، دلارام وکیلی است. او که متولد ۱۳۷۰ در تهران است، به همراه تیم‌ملی بسکتبال ایران در اولین تورنمنت رسمی بین‌المللی بعد از انقلاب در مسابقات غرب آسیا ۲۰۱۹ در اردن شرکت کرد و به مدال برنز رسید ولی حالا و در سال 2025 قهرمانی در این مسابقات را هم تجربه کرده است. با او درباره این مساباقت و تجربیاتی که در بسکتبال ایران به دست آورده به گفت و گو نشستیم.

درباره مسابقات غرب آسیا توضیح می دهید؟

این مسابقات همان طور که از نامش پیداست، غرب آسیا بود ولی با این تفاوت که انتخابی ديويژن B آسيا نیز به شمار می رفت که تیر ماه برگزار می شود. ما در این تورنمنت با تیم های سوریه و اردن بازی کردیم و خوشبختانه موفق شدیم جفت شان را شکست دهیم و سهمیه کاپ آسیا را کسب کنیم.

خودتان چقدر فکر می کردید که بتوانید به موفقیت برسید؟

واقعیت این است که ما خیلی به موفقیت در این تورنمنت امیدوار بودیم و تمام توان، انگیزه و تلاش مان را گذاشتیم که سهمیه را بگیریم. ما دو سال پیش هم در ديويژن B بودیم و تا یک قدمی صعود به ديويژن A هم رفتیم اما به تیم اندونزی باختیم و نتوانستیم به مرحله بعد راه پیدا کنیم. اما امسال هم با هم عهد بسته بودیم که به موفقیت برسیم و با کادرفنی خیلی خوبی که داریم، توانستیم این سهمیه را بگیریم. حالا با این صعود باید تمرینات مان را بیشتر کنیم و تلاش کنیم تا به ديويژن A راه پیدا کنیم.

کار کردن با خانم النی کاپوجیانی سرمربی یونانی تیم ملی بسکتبال زنان ایران چطور است؟

فکر می کنم یکی از لذت بخش ترین اتفاق هایی که می توانست برای ما بیفتد، همین موضوع بوده است و کار کردن با خانم النی برای همه ما بسیار مهم بوده است. همه بازیکنانی که با ایشان تمرین کرده اند این موضوع را تایید می کنند و ما تغییرات فنی و رشد تیم را با حضور خانم النی به وضوح حس کرده ایم.

خود این مربی از حضور در ایران و کار کردن در تیم ملی چه حسی دارد؟

خودشان هم خیلی خوشحال هستند که جایی هستند که می توانند به ما کمک کنند. البته من فکر می کنم باید خودشان در این رابطه صحبت کنند ولی به نظرم حضور در تیم ملی ایران برای ایشان هم لذت بخش است. پتانسیلی که بین بچه های ایران دیده اند، ایشان را متقاعد کرده که در کشور ما کار کنند و پله پله با هم این مسیر را طی کنیم.

شما جزو تیمی بودید که بعد از انقلاب، برای اولین بار در مسابقات غرب آسیا شرکت کرد و به مدال برنز رسید.

بله من در آن تیم هم حضور داشتم که سوم شدیم و تیم خوبی را در اختیار داشتیم.

حالا و پس از گذشت چند سال و با کسب تجربه بیشتر، کاپیتان تیم ملی هستید. چه حسی از این که به عنوان بازیکن بسکتبال تا این مرحله پیش رفته و حالا ستاره با سابقه و کاپیتان تیم هستید، دارید؟

قطعا خیلی حس خوبی است. از طرفی، کاپیتانی مسئولیت خیلی بزرگی است که بر دوش بازیکن یک تیم قرار داده می شود و حالا این وظیفه بر عهده من گذاشته شده است. کاپیتان باید هم بازیکنان دیگر را حمایت کند و هم در داخل زمین تیم را رهبری کند. امیدوارم از پس این کار بر بیایم و هم به هم تیمی هایم کمک کنم و هم کار خودم را به درستی انجام دهم تا به نتیجه خوبی دست پیدا کنیم.

کاپیتان تیم ملی زنان قبل از شما، تینا عیسائیان بود که در همین مسابقات غرب آسیا از تیم ملی خداحافظی کرد.

بله همین طور است. خانم عیسائیان خیلی بازیکن بزرگی بودند و هستند. یک دوره ای آرزوی همه بازیکنان زن بسکتبال ایران، این بوده که بازی ایشان را از نزدیک ببینند و کنارشان بازی کنند. خانم عیسائیان، دوره های موفق زیادی را در عرصه باشگاهی و ملی داشته و من در همین جا هم، به خاطر همه سالهایی که در تیم ملی حضور داشت و تلاش کرد، به او خسته نباشید می گویم.

خودتان چند سال است که در تیم ملی هستید؟

من از سال 1389 افتخار حضور در تیم ملی بسکتبال زنان ایران را به دست آورده ام.

پست اصلی تان چیست؟

من پست اصلی ام پاور فوروارد است. گاهی هم در پست سه بازی کرده ام ولی الان در پست چهار بازی می کنم.

از چند سالگی بسکتبال را شروع کردید؟

من از 11 سالگی و زمانی که در کلاس چهارم دبستان بودم، بسکتبال را شروع کردم.

چه شد که به این رشته علاق مند شدید؟

من کلا از کودکی به ورزش علاقه مند بودم و در مدرسه هم ورزش می کردم و خیلی از ورزش ها را هم انجام می دادم که در بین آنها، علاقه ام به بسکتبال، بیشتر از سایر رشته ها بود. برای همین، عضو تیم بسکتبال مدرسه مان شدم و از آنجا بود که مربیان تیم های مناطق و بعد هم تهران، بازی های من را دیدند و خواستند که بسکتبال را به صورت حرفه ای دنبال کنم. در ادامه هم که وارد مسابقات شدم و فعالیتم را در سطح باشگاهی و ملی ادامه دادم.

شما سابقه حضور در تیم هایی مثل گاز و بهمن را دارید. درباره فعالیت های باشگاهی تان بیشتر توضیح می دهید؟

بله همان طور که اشاره کردید، من الان هشت سال است که در تیم گروه بهمن بازی می کنم و از حضور در این تیم هم بسیار راضی هستم.

در این سالها، شده که پیشنهادی برای بازی در تیم های خارجی داشته باشید تا لژیونر شوید؟

من در اوایل شروع به کارم در بسکتبال که اعزام آنچنانی به مسابقات بین المللی نداشتیم که بخواهیم در آنجا دیده شویم تا پیشنهادی داشته باشیم. بعد از آن هم همان طور که گفتم در مسابقات غرب آسیا و ديويژن B حضور داشته ایم و برای همین آن طور نبوده که تیم های اروپایی بخواهند بازی ما را ببینند. البته از باشگاه های غرب آسیا پیشنهاد بوده ولی شرایط مساعد نبود و ترجیح دادم که در لیگ خودمان بازی کنم. چرا که فکر می کنم لیگ خودمان قوی تر است.

به نظرتان، لیگ بسکتبال زنان ایران در چه سطحی قرار دارد؟

سال گذشته تیم ها تعدادی بازیکن خارجی جذب کردند که باعث شد سطح کیفی مسابقات بهتر شود ولی در کل فکر می کنم هر چه حمایت اسپانسرها از لیگ بانوان بیشتر شود، بازیکنان با دغدغه کمتری بسکتبال بازی می کنند و سطح لیگ بالاتر خواهد رفت. اگر اسپانسرها بیشتر شود و بازیکنان ملی پوش در تیم ها پخش شوند و بازیکنان خارجی بیشتری هم جذب کنند، رقابت ها جذاب تر خواهد شد و سطح لیگ، چند لول بالاتر خواهد رفت.

در حال حاضر، دریافتی بازیکنان لیگ بسکتبال زنان ایران چقدر است؟

رقم سقف دریافتی بچه ها در لیگ ایران، بین 800 تا 900 میلیون تومان است.

این رقم را مناسب می دانید یا فکر می کنید که باید بیشتر شود؟

مناسب با چه ولی در کل قطعا باید بیشتر از این شود.

از لحاظ قراردادی با بازیکنان لیگ برتر بسکتبال آقایان چقدر فاصله دارید؟

فاصله که خیلی زیاد است و اصلا قابل مقایسه نیست. من رقم دقیق قراردادها را نمی دانم ولی فکر می کنم بین هشت تا 10 میلیارد تومان، بازیکنان ملی پوش آقا قراردادشان باشد و بازیکنان دیگر هم پنج شش میلیارد را بگیرند. برای همین است که می گویم قرارداد بازیکنان خانم باید بیشتر شود. خانم ها حق شان است که دریافتی بیشتری داشته باشند. چرا که همانقدر و مانند آقایان تلاش می کنند و تمرین و مسابقه انجام می دهند. البته در همه کشورها بین قرارداد تیم های ورزشی بانوان و آقایان تفاوت هست ولی اگر نگاه و توجه بیشتری به ورزش زنان ایران و بسکتبال بانوان شود، آنها قطعا بهتر می توانند رشد کنند و به موفقیت برسند.

شرایط تیم بهمن چطور است؟

شرایط تیم ما خوب است و برای همین است که در هشت سال گذشته در این تیم بازی کرده ام. تیم ما اسپانسر خوبی دارد که از ما حمایت می کند و ما هم رضایت کامل داریم.