گفت‌و گو با سرمربی پالایش نفت آبادان قهرمان فوتسال ایرانپریسا امامی‌زاده: الگویم گواردیولاست، رویایم افتخارآفرینی برای ایران لیگ برتر فوتسال بانوان ایران در حالی به پایان رسید که پالایش نفت آبادان برای دومین فصل پیاپی به عنوان قهرمانی این رقابت‌ها دست یافت. تیمی که هدایت آن را «پریسا امامی‌زاده» بر عهده دارد و توانسته با این تیم از قهرمانی دوره گذشته‌اش دفاع کند. امامی‌زاده که خودش هم خوزستانی است، از آن دست مربیان جوان ورزش زنان ایران است که رویاهای ...
Pol Plus ۱ سال پیش
۰۰

پریسا امامی‌زاده: الگویم گواردیولاست، رویایم افتخارآفرینی برای ایران

لیگ برتر فوتسال بانوان ایران در حالی به پایان رسید که پالایش نفت آبادان برای دومین فصل پیاپی به عنوان قهرمانی این رقابت‌ها دست یافت. تیمی که هدایت آن را «پریسا امامی‌زاده» بر عهده دارد و توانسته با این تیم از قهرمانی دوره گذشته‌اش دفاع کند. امامی‌زاده که خودش هم خوزستانی است، از آن دست مربیان جوان ورزش زنان ایران است که رویاهای زیادی در سر دارد و امیدوار است در آینده بتواند در تیم‌های خارجی فوتسال هم به مربیگری بپردازد. مربی که الگوی خود در مربیگری را «پپ گواردیولا» می‌داند و می‌خواهد تا سطح بالای مربیگری پیش برود.

قهرمانی‌تان در لیگ برتر فوتسال بانوان را تبریک می‌گوییم. در خصوص این موفقیت نوبرانه صحبت می‌کنید؟

ممنون از تبریک شما. ما امسال برای حضور در مسابقات، چالش‌های مختلفی داشتیم که یکی از اصلی‌ترین آنها درباره بازیکنان بود و پس از قهرمانی فصل گذشته، به دلیل مشکلات مالی که داشتیم، نتوانستیم ستاره‌هایمان را حفظ کنیم و یکی از چالش‌های ما جایگزین کردن بازیکنان جدید که چندان شناخته شده هم نبودند، به جای آنها بود. ما چند بازیکن جوان را اضافه کردیم که در هفته‌های اول ناهماهنگ بودند ولی رفته رفته شرایط‌مان بهتر شد و ما توانستیم از تمام ابزار و بازیکنان‌مان به خوبی استفاده کنیم. البته باشگاه در این فصل هم حمایت‌های خوبی از ما انجام داد و پرداخت‌های به‌موقع داشت که باعث شد بچه ها با انگیزه کارشان را دنبال کنند. البته ما امسال هم دو رقیب جدی داشتیم. یکی تیم امیدیه و همچنین تیم سایپا که از بازیکنان ملی‌پوش بیشتری نسبت به سایر تیم‌ها برخوردار بودند و نتایج خوبی هم کسب کردند. این نشان می‌دهد که لیگ پویایی داشتیم ولی خوشبختانه توانستیم شرایط تیم‌مان را مدیریت کنیم و فعل خواستن را به خوبی صرف کنیم.

با وجود چالش‌هایی که اشاره کردید، تصور می‌کردید از عنوان قهرمانی‌تان دفاع کنید؟

من خودم به شخصه در ابتدای فصل، به باشگاه گفته بودم که کار خیلی سختی داریم و با اینکه جزو سه تیم برتر هستیم ولی کارمان برای قهرمانی دشوار است، چرا که حدود 50 درصد تیم ما تغییر کرده بود ولی باشگاه هم هیچ الزامی نداشت که حتما باید قهرمان شویم ولی حمایت‌های خوبی داشت تا دوباره به این عنوان برسیم. برای همین توانستیم چالش‌ها و بحران ها را پشت سر بگذاریم و دوباره قهرمان شویم.

شما در آبادان فعالیت می‌کنید و تیم اصلی این شهر، تیم فوتبال صنعت نفت است که طرفداران زیادی هم دارد. حالا با این دو قهرمانی که تیم فوتسال پالایش نفت به‌دست آورده، به نظر می‌رسد تیم شما هم به محبوبیت خوبی رسیده. درست است؟

بله همین طور است. مردم آبادان همان طور که همه می دانند خیلی فوتبال‌دوست هست و به تیم ما هم لطف داشته‌اند و هر نتیجه‌ای که می‌گرفتیم، ما را رصد می‌کردند و در کوچه و خیابان به آن واکنش نشان می‌دادند. جالب اینکه بعد از بردها و قهرمانی‌مان، می‌گفتند ای‌کاش تیم مردان ما هم مثل تیم شما نتیجه می‌گرفت و قهرمان می‌شد. ما از هفته‌های اول صدرنشین بودیم که این موضوع، هم به ما انگیزه می‌داد و هم دچار استرس می‌شدیم که مردم نتایج ما را دنبال می‌کنند و باید حواس‌مان باشد که به موفقیت برسیم تا با پیروزی‌های ما دلخوش باشند.

شاید این قیاس درست نباشد اما سطح کیفی فوتسال خانم‌ها چقدر با فوتسال آقایان تفاوت دارد؟

نمی‌خواهم مقایسه کنم ولی همان‌طور که فوتسال آقایان ما حرف اول را در آسیا می‌زند، فوتسال خانم‌های ایران هم در آسیا بهترین است. ما اینقدر پتانسیل و استعداد در فوتسال خانم‌ها داریم که هم می‌تواند تعداد تیم‌هایمان در لیگ بیشتر شود و هم توجه بیشتری شود اما متاسفانه بعد از همه‌گیری کرونا، تیم‌های فوتسال خانم‌های ما در مسابقات بین‌المللی و آسیایی حضور نداشته‌اند.

از لحاظ مالی، قراردادهای‌تان به اندازه بازیکنان و مربیان فوتسال آقایان است؟

نه اصلا. ما هنوز بهترین بازیکنان فوتسال‌مان حدود 800 تا 850 میلیون می‌گیرند ولی در فوتسال آقایان، بازیکنان ملی‌پوش قراردادهای پنج، شش میلیاردی یا بیشتر می‌گیرند.

حالا با توجه به قهرمانی اخیرتان، در مسابقات باشگاهی در آسیا شرکت می‌کنید؟

نه متاسفانه. بعد از کرونا، قرار است اولین جام ملت‌ها اردیبهشت ماه سال آینده قرار است در تایلند برگزار شود و بعد از آن هم آبان‌ماه، اولین جام جهانی زنان برگزار می‌شود و فکر می‌کنم، برگزاری جام باشگاه‌ها به سال ‌ای بعد موکول شود.

به نظرتان اگر جام باشگاه‌های آسیا برگزار می‌شد، این شانس را داشتید که به قهرمانی برسید؟

بله. چرا که فوتسال ایران جزو قدرت‌های آسیاست و همیشه این پتانسیل را دارد که جزو مدعیان قهرمانی باشد و در باشگاه‌ها هم حرف اول را بزند. فکر می‌کنم که در حاضر، بین کشورهای آسیایی، ایران و ژاپن هستند که لیگ فوتسال پویایی دارند و مرتب مسابقات را برگزار می‌کنند.

شما فصل گذشته توانستید پالایش نفت را قهرمان کنید و به عنوان بهترین مربی انتخاب شوید. اتفاقی که امسال هم رخ داد. با این موفقیت‌ها، با پیشنهادهای جدیدی مواجه نشده‌اید؟

بله. فصل گذشته دومین سال سرمربیگری من بود و توانستم برای اولین بار به قهرمانی برسم. بعد از آن پیشنهاداتی داشتم ولی امسال هنوز پیشنهادی نبوده است.

خودتان قصد دارید به کارتان در پالایش نفت ادامه دهید؟

فکر می کنم هنوز زود است که بخواهم در این باره صحبت کنم یا تصمیمی بگیرم.

ولی شما اهل شهرستان ایذه هستید و به نظر می‌رسد به خوزستان عرق زیادی داشته باشید.

بله واقعا من خوزستان را دوست دارم و به کار در تیم‌های استانم عشق می‌ورزم.

به عنوان یک بانوی خوزستانی، فکر می‌کردید تا بالاترین سطح مربیگری در فوتسال زنان باشگاهی ایران پیش بروید؟

من وقتی کارم را به عنوان بازیکن فوتسال شروع کردم، همیشه این در ذهنم بود که روزی هم مربی شوم و دوست داشتم، آنقدر در کارم پیشرفت کنم که به قهرمانی برسم. حالا هم این اتفاق دو بار پیاپی برایم رخ داده و امیدوارم اگر شایسته باشم، روزی بتوانم به تیم ملی هم کمک کنم.

الگوی خاصی هم در مربیگری دارید؟

بله. آقای «پپ گواردیولا » که کارشان را واقعا دوست دارم و بازی‌های تیم‌های او را دنبال می‌کنم.

قبل از مربیگری، دوران بازیگری‌تان چطور طی شد؟

من سال 1379 که اولین دوره فوتسال نوجوانان ایران در بخش زنان برگزار شد، بازی را آغاز کردم و در سال‌های بعد هم توانستم در لیگ برتر بانوان برای تیم‌های آبادان. تیم ملی حفاری اهواز، استقلال دزفول و دیهیم بازی کنم. البته بازیکن ملی نبودم. در ادامه هم دچار مصدومیت از ناحیه رباط صلیبی شدم اما بعد از دوران نقاهت دوباره برگشتم و در آخرین سال بازیگری هم با تیم ملی حفاری به قهرمانی رسیدم. سال بعد از آن استارت مربیگری‌ام را با این تیم زدم و به عنوان کمک مربی فعالیت کردم که خوشبختانه توانستیم به عنوان‌های خوبی هم دست پیدا کنیم.

حالا این سوال را نباید از خانم‌ها پرسید ولی متولد چه سالی هستید؟

من متولد 1364 هستم.

پس به موقع فوتسال بازی کردن را به پایان بردید و مربی شدید.

بله به موقع بود. البته به من پیشنهاد شد که مربی شوم و بعد از بررسی شرایط، پذیرفتم کارم را به عنوان مربی دنبال کنم.

به اینکه مربیگری را در کشورهای خارجی هم تجربه کنید، فکر کرده‌اید؟

بله من خیلی دوست دارم روزی به عنوان مربی هم در تیم ملی کار کنم یا اگر پیشنهاد مناسبی داشته باشم، در خارج از کشور به مربیگری بپردازم و رویایم این است برای ایران افتخارآفرین شوم.

به عنوان خانمی که در فوتسال و مربیگری پیشرفت خوبی داشته‌اید، فکر می‌کنید خانم‌های دیگری هم باشند که مانند شما بتوانند در فوتسال بانوان یا در قسمت‌های دیگر به موفقیت برسند؟

بله خانم‌های ایرانی همیشه نشان داده‌اند که از چه استعداد و پتانسیل بالایی برخوردارند و اگر توجه کافی به آنها شود، می‌توانند بهتر از اینها رشد کنند. در همین فوتسال، خوزستان خیلی جای پیشرفت دارد و بازیکنان و مربیان زیادی داریم تا جایی که فوتسال زنان می‌تواند به ورزش اول این استان تبدیل شود.

آیا روزی را می‌بینید که فوتسال بانوان ایران به‌اندازه فوتسال مردان حرفه‌ای و پول‌ساز شود؟ چه چیزی برای رسیدن به این هدف لازم است؟

من فکر می‌کنم که برای رسیدن به این مرحله، چند سالی است که دچار افت شده‌ایم چرا که با شیوع کرونا، مسابقات لغو شد و نتوانستیم در مسابقات بین‌المللی شرکت کنیم اما حضور در مسابقات آسیایی مثل جام ملت‌ها، جام جهانی یا همین جام باشگاه‌های آسیا می‌تواند لیگ ما را پویاتر کند. یکی از مشکلاتی که فوتسال بانوان ما دارد، نداشتن اسپانسر است. به عنوان مثال یکی از تیم‌ها در لیگ امسال بود که به خاطر مشکلات مالی و نداشتن بودجه نتوانست ادامه دهد ولی اگر بتوانیم در مسابقات برون‌مرزی شرکت کنیم، فکر می‌کنم اسپانسرها بیایند.

فکر می‌کنید یک مربی برای موفقیت بیشتر نیاز دارد که خودش قبلاً بازیکن حرفه‌ای بوده باشد؟

من خودم بازیکن بودم و بعد کمک مربی شدم و بعد هم در جایگاه مدیرفنی قرار گرفتم تا اینکه سرمربی شدم. فکر می‌کنم اگر کسی بخواهد سرمربی شود باید همین مسیر را البته بدون مدیرفنی شدن، طی کند. دستیار بودن، تجربه‌های خیلی زیادی را به یک نفر منتقل می‌کند تا اینکه بخواهد به‌طور مستقیم سرمربی شود. برای همین برای تبدیل شدن به یک مربی موفق، داشتن تجربه بسیار مهم است.

به‌عنوان یک زن در دنیای مربیگری که بیشتر در سیطره مردان است، چقدر مجبور شده‌اید برای اثبات خودتان بجنگید و حس کنید نمی‌توانید ادامه دهید؟

بله یادم هست که دو فصل پیش، زمانی که سه مسابقه به پایان فصل مانده بود، من قهرمانی فصل را از دست دادم و شرایط بدی پیدا کردم. یک سری اتفاق‌ها افتاد و با خودم فکر می‌کردم که اگر تیم دیگری داشته باشم، دیگر نمی‌توانم این کار را انجام دهم. احساس می‌کردم کار خیلی سختی دارم ولی بعد از مدتی، بیشتر روی خودم کار کردم و در کلاس‌های مربیگری فوتسال شرکت کردم. تجاربی که به دست آورده بودم و ایرادهایی که داشتم و باعث شده بود به موفقیت نرسم را نوشتم تا اگر سال بعد فرصتی دوباره به من داده شد، بتوانم آنها را برطرف کنم و برنامه‌ریزی دقیق‌تری داشته باشم که به نظرم خیلی تاثیرگذار بود.

بزرگ‌ترین تصمیم اشتباهی که در دوران مربیگری‌تان گرفتید چه بود و چه درسی از آن گرفتید؟

فکر می‌کنم بعد روحی و روانی خیلی در کار ما تاثیرگذار است ولی من در فصل اول مربیگری‌ام، این موضوع را لحاظ نکرده بودم و فقط به بخش فنی فکر می‌کردم. به نظرم حتی اگر یک جاهایی به مسائل فنی نپردازیم و بخش روحی و روانی یک تیم را بالا ببریم، خیلی تاثیرگذار است.

فوتسال چقدر زندگی شخصی شما را تحت تأثیر قرار داده یا چیزی را از دست داده‌اید که فکر کنید ارزشش را نداشت؟

نه من فکر می‌کنم همیشه اولین اولویتم فوتسال برایم بوده است. چه زمانی که بازی می‌کردم و چه حالا که مربی شده‌ام. من رشته تحصیلی‌ام ریاضی بود و برای دانشگاه هم در همین رشته قبول شده بودم ولی برای اینکه می‌خواستم در رشته تربیت بدنی درس بخوانم و رشته فوتسال را دنبال کنم، ریاضی را ادامه ندادم. البته در خانواده و دوستانم به من می‌گفتند که از این کاری که انجام داده‌ام پشیمان می‌شوم ولی تا الان که پشیمان نشده‌ام. چون علاقه‌ام را دنبال کردم.

اگر مجبور شوید بین یک قهرمانی در لیگ برتر فوتسال بانوان و یک تغییر بزرگ و مثبت در ساختار فوتسال بانوان ایران یکی را انتخاب کنید، کدام را برمی‌گزینید؟

اگر آن تغییر، یک کار بزرگ و برای رشد فوتسال ایران باشد، قطعا آن را به قهرمانی ترجیح می‌دهم. چرا که در آن مسیر می‌توانم برای موفقیت بیشتر تلاش کنم و در سال‌های آینده باز هم به قهرمانی برسم.

اگر بتوانید فقط یک بازیکن مرد را به تیم فوتسال بانوان خود اضافه کنید، چه کسی را انتخاب می‌‌نید؟

(می‌خندد) ما بازیکنان تاپ زیادی داریم. من بازی بازیکنان آقا را خیلی قبول دارم ولی در بخش بانوان بازیکنانی داریم که نه در حد آقایان ولی در حد تاپ لول آسیا هستند. مثل خانم «مارال ترکمان» و «الهام عنافچه» که بسیار خوش تکنیک و چشم‌نواز بازی می کنند.

از بین آقایان، بازی کدام بازیکن را می‌پسندید؟

آقای مسلم اولاد قباد. چون ما جنوبی هستیم و تکنیک خیلی برای مان مهم است.

اگر روزی دخترتان بگوید می‌خواهد مربی فوتسال شود، شما به او چه می‌گویید؟

من که در حال حاضر مجرد هستم ولی اگر روزی خدا به من فرزندی بدهد، می‌گویم به سمت ورزش قهرمانی برود.

دروغی هم شده که تا به حال درباره فوتسال بانوان بشنوید؟

بله چند سال پیش یکی از بازیکنانی که به خارج از کشور رفته بود و می‌خواست پناهنده شود، صحبت‌هایی از او وایرال شده بود که ما اصلا کار فنی انجام نمی‌دهیم و فقط دعا می‌کنیم تا برنده شویم که خیلی برایم عجیب بود. چون من خودم در فوتسال بودم و جو را می‌شناختم و از این صحبت‌های دروغ تعجب کردم.

وقتی از فوتسال خسته می‌شوید، چه کاری انجام می‌دهید که هیچ ربطی به ورزش ندارد و حال شما را خوب می‌کند؟

شاید این حرفی که می‌زنم کلیشه‌ای باشد ولی من کتاب زیاد می‌خوانم و مطالعه آزاد هم انجام می‌دهم که این جزو علایق من است.

حالا که صحبت کتاب شد، چه کتاب یا فیلمی بیشترین تأثیر را روی طرز فکر شما گذاشته است؟

من کتاب‌های تاریخی زیاد می‌خوانم و کتابی هم که تاثیرگذار نه ولی به آن علاقه داشته‌ام، «سینوهه» بوده است. یک پزشک بزرگ که فکر می‌کنم البته تاثیر هم در کارم داشته و به این فکر افتادم که راهی را طی کنم که به خاطر دانش من، مرا قبول داشته باشند تا با روابط و ضوابط.

یک روز عادی در زندگی شما چطور می‌گذرد؟ به‌عنوان یک مربی، آیا رژیم غذایی و سبک زندگی خاصی دارید که خودتان هم رعایت می‌کنید؟

اینکه رژیم غذایی یا لایف استایل خاصی داشته باشم، نه ولی سعی می‌کنم که زندگی سالمی داشته باشم. من اهل فست فود نیستم و غذاهای چرب نمی‌خورم و این کار را هم از قبل یعنی در کنار خانواده‌ام انجام داده‌ام.

مربیگری باعث شده شخصیت شما در زندگی روزمره‌تان تغییر کند و حس کنید مثلاً خارج از زمین هم حس رهبری دارید؟

راستش را بخواهید، خیلی به این موضوع توجه نکرده‌ام. چرا که همیشه در تمرین و مسابقه هستیم و خیلی ارتباط زیادی با بیرون نداریم.

با اینکه گفتید به جنوب علاقه دارید، اگر می‌توانستید برای مدتی در هر جای دنیا زندگی کنید، کجا را انتخاب می‌کردید؟

من ایتالیا را انتخاب می‌کردم.

اگر روزی کاملاً از دنیای ورزش فاصله بگیرید و سبک زندگی متفاوتی را تجربه کنید، چه چیزی را انتخاب می‌کردید؟

اگر کاری بخواهم انجام دهم، من کاری که مرتبط با کار خودم ولی جدای از فوتسال است، یعنی توانبخشی را انجام می‌دهم. چون به این رشته علاقه دارم و فکر می‌کنم در کارم هم خیلی تاثیرگذار بوده است.

اگر ۱۰ سال بعد به زندگی‌تان نگاه کنید، چه چیزی باید در آن باشد تا احساس موفقیت کنید؟

من خیلی دوست دارم که مربی تیم ملی کشورم شوم و به عنوان قهرمانی آسیا دست پیدا کنم و همین طور حضور در جام جهانی را تجربه کنم.

بزرگ‌ترین درسی که فوتسال به شما داده و در زندگی شما تأثیر گذاشته، چه بوده است؟

در رشته فوتبال، موضوعی که وجود دارد این است که باید به جزئیات خیلی توجه کنید. به خاطر اینکه ابعاد زمین کوچک است و سرعت واکنش‌ها زیاد. برای همین باید به جزئیات ریز هم توجه کنیم که این موضوع فکر می‌کنم در زندگی هم خیلی تاثیرگذار است. باید حواسم به خیلی چیزها باشد که خیلی افراد نادیده می‌گیرند و فکر می‌کنم که این چیزهای کوچک است که تبدیل به برگ‌های برنده آدم می شوند.

۰۰
نظرات (0)
.
برای استفاده از مطالب پُل+، داشتن «هدف غیرتجاری» و ذکر «منبع» کافیست. تمام حقوق اين وب‌سايت نیز برای شرکت پُل+ است.