
آبجو (Beer) نوشیدنی محبوبی است و در حال حاضر در 207 شهر، 50 کشور و در 6 قاره در سراسر جهان، روز جهانی آبجو جشن گرفته می شود. در سال 1933 ممنوعیت فروش آبجو در آمریکا لغو شد. به همین مناسبت در سال 2009، یک مرد ویرجینیایی تصمیم گرفت این روزتاریخی را «روز ملی آبجو» بنامد. بنابراین این روز اولین جمعه ماه آگوست جشن گرفته می شود.
این یکی از قدیمی ترین نوشیدنی هایی است که بشر تولید کرده است. اولین آبجو مربوط به دوران «سومری ها» در حدود 4000 سال قبل از میلاد در «ایران امروزی» است. در حین تحقیقات باستان شناسی در بین النهرین، لوحی کشف شد که روستاییان را در حال نوشیدن یک نوشیدنی از کاسه ای با نی نشان می داد. باستان شناسان همچنین قصیده ای برای «نینکاسی» (الهه آبجو) پیدا کردند.
بنیانگذاران روز جهانی آبجو سه دلیل برای انتخاب این روز داشتند:
رازک در سرتاسر جهان رشد می کند و بیشترین آن از آلمان، جمهوری چک، بریتانیا، نیوزلند و استرالیا و ایالات متحده است. رازک را به عنوان یک کابینت ادویه غول پیکر در آشپزخانه رستوران در نظر بگیرید: هر کدام را می توان در هماهنگی با یکدیگر برای ایجاد طعم دلخواه برای هر غذای خاصی استفاده کرد.

ریختن آبجو در یخ برای نوشیدنی شما مضر است. کریستال های یخ باعث می شوند که در آن کف ایجاد شود و قبل از اینکه بتوانید جرعه ای از آن را بنوشید، همه رایحه ها و کربناته شدن آن را از بین می برند. چیزی که در اصل برای شما باقی مانده است، یک آبجو مسطح و عمدتا بدون طعم است. بنابراین همیشه نباید سعی کنید آبجو را خنک سرو کنید؛ زیرا تقریبا تمام طعم های آن را از بین می برد. اگر آبجوی سرد دوست دارید، قوطی یا بطری را در یک سطل حاوی نمک، یخ و آب قرار دهید و بگذارید پنج دقیقه بماند.